Ontdekkingstocht – week 16

Het is dinsdagmiddag, bijna avond, en ik begin alvast aan dit blog over week 16. Ik ben namelijk van woensdag tot en met vrijdag aan zee! Daarom komt ie deze week op zaterdag online in plaats van vrijdag, maar hey! Welkom, fijn dat je weer de moeite neemt om dit te lezen.

Ont-moeten en ontspannen
Afgelopen week schreef ik over moeten en ont-moeten en ik kan met recht zeggen dat ik blij ben dat ik het gevoel van moeten kwijt ben. Voor nu. Ik ben heel bewust gaan lummelen en vanuit bijna-verveling weer dingetjes gaan doen. Ik heb muziek geluisterd, podcasts geluisterd en heb een groot deel van De creatiespiraal gelezen. Daarnaast heb ik, net als vorige week, veel geschreven. Ik heb wat gebrainstormd over het laatste kwartaal van dit jaar en ik schreef het ene na het andere idee uit mijn hoofd. Mijn ideeënboekje en ik zijn onafscheidelijk deze dagen 😉

10 x 10 = 100
Aan één van mijn ideeën ben ik meteen begonnen: Een 100-dagen project van houten blocks van 10×10 cm, om mijn creativiteit te prikkelen. Zo’n project heeft voor mij ook de symbolische betekenis dat de kleine stapjes, die je iedere dag zet, bijdragen aan een groter geheel over langere tijd. Ik heb het de afgelopen weken ook gemerkt. Een week is zo voorbij, maar na 16 weken kan ik terugkijken op grotere veranderingen en ontdekkingen. Ik heb zin in een eindejaarsproject en hier begin ik mee. Als ik even door tel, is mijn kunstwerk vlak voor de Kerst klaar!

Iets anders waar ik meteen mee begonnen ben, zijn de Kerstkaarten. Het lijkt nog vroeg, maar voordat ze klaar zijn, gedrukt zijn, verpakt zijn en te koop gezet zijn.. is het zomaar half oktober! Ik maak verschillende Kerstkaarten en zet ze begin oktober in stories zodat jij mij kunt helpen kiezen welke ik moet bestellen. Ook zin in! Het gaat goed met de good vibes only mentaliteit, haha. Naast het opstarten van nieuwe dingen, heb ik deze week ook iets kunnen afvinken van mijn wensenlijstje; een keramiek cursus, Afgelopen dinsdag was les 1 uit 12, dus ook dat is voor de Kerst afgerond. Check, leuk.

Week van de Website
Deze week stond eigenlijk als Week van de Website in mijn kalender: Dé week waarin ik allemaal website-irritatietjes op zou lossen. Ik heb vooral dingen (lees: pagina’s) verwijderd, een paar foto’s veranderd en that’s it. De website was deze week simpelweg geen prioriteit. Bovenaan mijn website-wensenlijstje staat een reactieblokje onder mijn blogs. In het WP-thema dat ik gebruik, zit een reactieformulier maar daar staat dan bij ‘Geef antwoord’ in plaats van ‘Laat hier gezellig je reactie achter’ oid. Ik heb ontelbare keren geprobeerd het te veranderen, maar zoals mijn favoriete ict’er altijd zei: Heb je de stekker er al uit gehaald en er weer in gedaan? Ja. Deed ie het toen nog niet? Nee. Dan weet ik het ook even niet’.

Maar even serieus; er zijn nog best een paar dingetjes die ik anders zou willen op de site. Zoals een blog archief, of een andere handige manier om blogs terug te lezen. Maar ook een betaalmogelijkheid om enkele producten of downloads te kunnen (ver)kopen. Misschien in de toekomst een agenda, zodat je een date met me kan plannen :):) Geen Tinder-taferelen, maar wandelen, taart eten, koeien aaien of alledrie op 1 dag? Vind ik leuk! Wil je ervaringen delen, of brainstormen over een samenwerking, vind ik ook leuk! Daarvoor hoef je trouwens niet te wachten totdat mijn website klaar is. Een DM of berichtje via het contactformulier is zo gepiept.

Zee
Verlangen naar de zee, dat deed ik vorige week. Als er één plek is waar ik tot rust kom, dan is het wel aan zee. Het moment dat je de duinen over loopt, de meeuwen al hoort, de zee al ruikt.. en dan de zee ziet.. dat vind ik fántastisch. Ik zwem niet graag in zee, maar ernaar kijken en luisteren vind ik heel fijn. Ik las onlangs in een boek over iemand die de opdracht kreeg om een paar uur achter elkaar naar de zee te luisteren, om, dat wist hij nog niet, naar zichzelf te kunnen luisteren. Om jezelf te dwingen, tot vervelends toe, te zitten en alleen maar te kijken en te luisteren. Dat wilde ik.

Toen ik woensdagmiddag wegreed, ben ik in één streep naar de zee gereden. Als ik daar dan sta, bedenk ik dat mijn vriend op zee zit, met zoveel anderen voor wie het dagelijkse kost is. Ik realiseer me dan hoe fijn het is dat je kunt appen en heel soms kunt bellen, want hoe vreemd moet dat vroeger geweest zijn? Je partner vertrok naar zee voor who knows hoe lang en het was maar afwachten of ze weer thuis kwamen. Er schieten nu allemaal grappige anekdotes door mijn hoofd, maar dan dwaal ik wel heel ver af, haha! Ik maakte woensdag een lange wandeling en reserveerde in het hotel-restaurant om wat te eten. De donderdag was een geluksdag; ik zat al om 9.30u met een koffietje aan zee en de zon scheen. Ik heb daar een paar uur op het terras gezeten om te schrijven, foto’s te maken, tussendoor wat te appen en vooral gelukkig zitten zijn. ‘s Middags heb ik een rondje kringloopwinkels gedaan en ging ik met een kop vol ideeën terug naar het hotel.

Mijn nicht appte dit gedicht van Toon Hermans

Onderweg naar het hotel nam ik sushi mee en dat heb ik, zittend in bed, met de tv aan, opgegeten. Haha! Twee uur later was die flow ineens weg. Mijn kop vol ideeën ontplofte! Hoe relaxed ik ‘s ochtends was met mn koffietje, zo moe en overprikkeld was ik ‘s avonds ineens. Voor een geel typetje – uit de DISC methode – met een hoog tempo, doelgericht, resultaatgericht en 1001 ideeën, is stilstaan een uitdaging. In de eerste weken dat ik vrij was zei mijn vriend elke ochtend ‘Wat moeten we vandaag’? En dan riepen we lachend ‘NIKS!’. Vrij zijn is niks moeten, ook niet van mezelf. Even een reminder en een inkijkje in mijn hoofd 😉

Ik heb de afgelopen weken vaak het gevoel gehad dat ik moet kiezen, maar dat ik niet kan kiezen. Beide zijn nep-overtuigingen. Ik moet helemaal niet kiezen en ik weet inmiddels dondersgoed wat ik leuk vind, maar ervoor gáán en ervoor staan, dat is iets anders. Is het faalangst, of is het succesangst? Dat vroeg een assessment-coach me in 2017. Nu, vier jaar later, lees ik in mijn boek over geloven, dóen en volharden. Ondanks de twijfels.. volharden! Vlak voordat ik naar zee ging, heb ik voor het eerst vacatures bekeken. Ja, echt. Vijf minuten. Maar hallo, NO WAY dat ik de vrijheid opgeef die ik nu heb. Volharden, dat zal ik.

Toen ik gisteren terugreed naar huis, heb ik een spontane tussenstop gemaakt bij Loods 5. Ik maakte er foto’s van alles wat me aansprak. Kleuren, materialen, vormen, maar ook sfeer. Als ik die foto’s bekijk, dan denk ik aan een vodje in mijn portemonnee. Een kleine collage van internetplaatjes die ik mooi vind; een moodboard die ik gebruikte als basis voor mijn werkkamer. Deze zit al drie jaar in mijn portemonnee om miskopen te voorkomen. Op de foto zie je ook mijn tas en portemonnee en tadaa op de foto ernaast de collage met foto’s van Loods 5. In het midden de collage die ik al 3 jaar bij me draag. Ik weet in welke richting ik het moet zoeken voor Met Slingers de komende tijd!

Nu ga ik gauw aan de slag voor de Suikermarkt van volgende week zondag en vanmiddag weer met m’n handen in de klei. Fijn weekend. Liefs, Marike