Home alone. Na zes weken volle bak samenzijn in de zomer – wat een fijn cadeau – ben ik weer alleen thuis en het is anders dan anders. Ik ben misschien zelf wel anders; meer mezelf en meer verbonden. In die laatste dagen dat hij thuis is, gebeurt er iets wat ieder verlof hetzelfde is. Laten we het vertrek-spanning noemen. Mijn vriend moet zijn spullen pakken, medicijnen bestellen, films downloaden voor zijn laptop, laatste regeldingetjes doen en meer. Ik kan geen spullen naar hem opsturen, dus hij moet zich goed voorbereiden en zorgen dat hij alles bij zich heeft. Ik, daarentegen, doe niks. Ik zeg wel eens – voor de grap natuurlijk – dat hij wat mij betreft beter metéén weg kan gaan, zodra we de datum van vertrek weten. Meestal weten we dat 3 of 4 dagen van te voren. Die laatste dagen zijn namelijk raar. In het blog van vorige week schreef ik er al een stukje over.
Wat er ook altijd gebeurt, maar dan in de laatste uren dat hij thuis is… is dat ik een enorme opruimwoede krijg. Of dat ik ineens lastminute dingen bedenk waarmee hij mij nog nét even zou kunnen helpen. Ja, ik weet het, waanzin. Waarom vertel ik dit allemaal? Zaterdagavond, toen hij aan het koken was, heb ik een notitieboekje gepakt en begon ik te schrijven. Een braindump om alles wat in me op kwam, op te schrijven. Doe je dat ook wel eens? Ik vind het een fijne manier om te ontdekken waar de onrust vandaan komt. Ik begin gewoon met schrijven en dan blijf ik schrijven totdat het ‘klaar’ is.
Experiment kussen, lila met bloemen, 15 euro 
Home alone met mn poezenkind 
Meer fruit! 
Sunday Sale spullen
Ik doe iets verkeerd
Tijdens het schrijven deek ik een ontdekking: Ik doe iets verkeerd. Ik vergeet te genieten! Ik bedenk steeds nieuwe dingen die ik van mezelf moet. Denk bijvoorbeeld aan het moeten kiezen van een richting, het moeten hebben van een fantastische website en vooral alles zelf moeten kunnen. Het moet namelijk ook een nuttige tijd zijn, dit half jaar dat ik niks doe. Dat kan leuker! Ik hoef niets en ik doe genoeg. Waarom was ik ook alweer vrij? Zodat ik kan doen wat ik leuk vind. Ik vind het superleuk om producten te bedenken en te maken, maar het gaat het best als het als vanzelf gaat, ongedwongen.
Het is een oude valkuil om meteen aan de slag te gaan alsof ik een fabriek ben. Ik nam deze week een paar lummeldagen en toen kwamen er spontaan twee potentiële opdrachten op mijn pad! Onverwachts en precies de dingen die ik leuk vind; ze hebben allebei te maken met het vieren van fijne momenten. Dus voorlopig doe ik waar ik me goed bij voel en dan ont-moet ik vanzelf de juiste mensen, klussen of projecten. Veel fijner!
Bestelling verstopt 
Oefenen met melkschuim hartjes 
Bestellingen inpakken als cadeautjes <3 
Het bankje in de tuin
De hele week op het bankje in de tuin
Op maandag en dinsdag zat ik een groot deel van de dag in de tuin. Boekje lezen, armbandjes maken, nog meer schrijven. Ik begon, op aanraden van een vriendin, ook aan een nieuw boek. Op woensdag ging ik bij mijn ouders eten en bracht ik een paar bestellingen rond bij mensen die op de route wonen. Mijn moeder is ook creatief bezig en ze kan werkelijk alles maken wat ze ziet, zonder patroon of wat dan ook. Naaien, haken of breien, maakt niet uit. Op dit moment breit ze supermooie, zachte, vaatdoekjes en gastendoekjes van 100% katoen. Zodra ze afgewerkt zijn, zal ik ze laten zien in stories. Wie dan ook zulke mooie doekjes wil, kan ze bestellen!
Gisteren zat ik weer op het bankje in de tuin, maar dan met vriendin Thea. Gezellig bijpraten en samen eten. Vanavond ga ik naar een kledingruil-event, georganiseerd door de dames die achter de kledingkettingruil zitten. Daar schreef ik eerder al eens over. Tweedehands kleding wordt nog wel eens gezien als vies, maar dat is in 2021 echt niet meer zo. Er zijn ontzettend veel leuke initiatieven rondom kledingruil, het lenen van kleding, maar ook de inbreng- en verkoop van tweedehands kleding. Zo kun je voor weinig geld toch iets nieuws kopen en ben je ook nog duurzaam bezig 🙂
Meer bewegen nam ik mij vorige week voor 
Hartje 
Mijn werkkamer met slingers 
Armbandjes gemaakt, binnenkort beschikbaar 🙂
Zee
Ik kreeg deze week zo’n zin om naar de zee te gaan, dat ik voor aankomende week een hotel heb geboekt. Enorm veel zin in! De aantrekkingskracht van de zee is zo groot; ik moet 😉 gewoon een paar keer per jaar de zee zien. Na de hiephiephoera-vrijevogel-fase, komt nu de rust. Grappig om te merken en om van een afstandje naar het proces te kijken. De armbandjes die je hierboven ziet, zijn ook geïnspireerd op de zee en binnenkort bij mij te bestellen! Maar nu klap ik gauw mijn laptop dicht en stap in de auto voor een leuke afspraak. Fijn weekend!
Liefs,
