Een midweek Winterberg, dat is waar week 6 vooral om draaide 😉 Maar het was niet alleen maar sneeuwpret en kaiserschmarrn. Voordat we op vakantie gingen, had ik vorige week nog twee etentjes. Als skiën niet zou lukken, had ik rollend de berg af gekunt, haha. De ene dag at ik sushi met een vriendin, de andere dag gingen mijn vriend en ik uit eten met vrienden. We dronken ook nog gezellig een bakkie met onze buren voordat zij zich vijf dagen over ons poezenkind zouden ontfermen! We hoefden alleen onze koffers nog maar te pakken en alles was geregeld voor vertrek.
Beginnersheuvel
Mijn vriend is een fanatiek wintersporter, ik daarentegen niet persé. Toen we maandag in Winterberg arriveerden, reden we in één streep door naar de skiverhuur en daarna naar de beginnersheuvel. Eenmaal boven stond ik daar te wiebelen op mijn ski’s: Bang keek ik naar beneden en ik had werkelijk geen idee meer hoe het moest. Het huilen stond me nader dan het lachen en ik vroeg me af waarom ik dit ook alweer deed. Toch is er maar één manier om beneden te komen en dat is gaan… Eérst heel langzaam, een schijterig bochtje, meer remmend dan skiënd. Lang leve de pizzapunt! Maar ik kwam beneden en per afdaling groeide mijn vertrouwen.
Dappere Dinsdag
Op dag twee gingen we naar een echte piste en daar ging het zowaar superlekker. Verrassend! Ik was helemaal in mijn nopjes. We zijn een groot deel van de dag op de piste geweest en ik keek met een schuin oog naar de rode piste naast ons. Ik voelde me behoorlijk dapper. De volgende ochtend werd ik wakker met enorme spierpijn en had ik niet zoveel zin om te gaan. Toen we iets later op de ochtend toch naar de piste gingen, waren er veel meer skiërs en was ik continu afgeleid en bezig met de mensen achter mij die ik hoorde roetsjen en remmen. Ik was totaal niet ontspannen en als bonus werd ik aangeskied door iemand die op hoge snelheid van een kruisende piste af kwam. Ik verzamelde moed en ging nog twee of drie keer van de gemakkelijkste blauwe piste af, maar ik was bang geworden en had er geen zin meer in. We hebben een lange wandeling gemaakt en zijn daarna uit eten gegaan. Oók relaxed!
Zwarte piste
Mijn vriend kan goed snowboarden en wilde graag van de rode en zwarte pistes af. Donderdagochtend begonnen we, zoals iedere dag, samen op de gemakkelijkste blauwe piste, zodat ik er weer even in kon komen. Het dappere gevoel dat ik op dinsdag had – dat ik wel even de rode piste zou bedwingen – kwam niet terug, dus na de lunch deden we ieder ons eigen ding. Hij ging lekker fanatiek boarden en ik ging naar het appartement voor een warme douche en wat aanrommelen. Ik had inmiddels meer spierpijn in mijn schouders van de spanning, dan in mijn benen :# Bizar toch?
Op vrijdagochtend pakten we onze spullen in en hebben we de Olympische 10km schaaten nog gekeken, om daarna nog éééén keer naar de piste te rijden. Het was er hartstikke druk, maar het skiën ging zowaar heerlijk! Ik focuste op mijn eigen techniek en minder op de mensen om mij heen en hield mezelf voor dat ik heus wel kon skiën. Als ik het op dinsdag kon, zou ik het op vrijdag ook kunnen! Dat ik minder spierpijn had, hielp trouwens ook mee.
Ik ben zo iemand die, als ze iets niet meteen kan, het niet meer leuk vindt. Ik heb mezelf afgelopen week onder de loep genomen en ik heb gezien dat ik ook een doorzetter kan zijn. Dat ik ondanks de botsing, de angst en het ‘niet goed kunnen’, toch buiten m’n comfortzone bleef gaan. Maar dat ik ook naar mijn gevoel luisterde en wanneer het echt genoeg was voor een dag, dat ik niet baalde dat het niet lukte, maar mezelf een plezier deed om juist iets anders te gaan doen. Superfijn. Gisteravond kwamen er vrienden eten, beide wintersportliefhebber, en zij zeiden er iets moois over. Ze noemen het geen wintersport- of skivakantie meer, maar een wintervakantie. Dat is het vanaf nu voor mij ook!
Voordat we richting huis reden, hebben we uitgebreid gegeten en een rondje langs de winkeltjes gelopen. Ik ontdekte Rapunzel, een winkel met alleen maar mooie spullen; een mix van ingekochte én handgemaakte producten. We kochten er een groot kussen voor op de bank in een perfecte blauwe kleur en de eigenaresse inspireerde me met haar eigen ontwerpen. Ik nam daarom ook een set (dieren)kaarten van haar mee. Komende week ga ik voor het eerst weer ‘aan het werk’ en ga ik vol energie aan de slag met nieuwe ideeën voor Met Slingers. Enne heb je een Valentijnverrassing besteld, laat dan vooral even weten hoe de reacties van de ontvanger(s) zijn geweest 😀 Liefs, Marike.
